Door Simon Slot | HelderPop Magazine
Met Joy’s brengt The Captain uit de regio Alkmaar de eerste single uit van de aankomende EP Affect State. De band bestaat uit Kiki Baljé (zang), Jens van den Brink (drums), Bouke Jong (bas), Jasper Does (gitaar) en Bryan van den Bos (gitaar en backing vocals). Met hun mix van indie, rock en invloeden uit de punk- en alternatieve hoek heeft de band inmiddels een duidelijk eigen geluid ontwikkeld.
Joy’s gaat over het herkennen van patronen waar je eigenlijk vanaf wilt, maar waar je steeds opnieuw in terechtkomt. Je weet waar het misgaat, probeert iets te veranderen en belandt uiteindelijk toch weer bij het vertrouwde. Dat gegeven zit niet alleen in de tekst, maar hoor je ook terug in de manier waarop het nummer zich steeds opnieuw naar zijn vertrouwde refrein beweegt.
Een gitaarlijn die meteen blijft hangen
Joy’s opent met een gitaarpartij die direct de toon zet. De melodie is eenvoudig genoeg om te blijven hangen, maar heeft tegelijkertijd voldoende karakter om het nummer meteen een eigen gezicht te geven. Ze vormt de basis voor het eerste couplet, waarin de zangeres het verhaal vertelt zonder alles direct prijs te geven.
Daarna komt het refrein en verandert de dynamiek. Waar het couplet wat meer ingehouden en beschouwend is, krijgt de frontvrouw daar alle ruimte. Haar stem staat als een huis: krachtig en overtuigend, maar zonder dat het klinkt alsof ze voortdurend het uiterste uit zichzelf moet halen. Juist daarin zit voor mij de kracht van haar zang. Ze kan duidelijk veel geven, maar hoeft dat niet voortdurend te bewijzen.
Na het refrein keert het nummer terug naar het verhaal van het tweede couplet. Daarmee blijft Joy’s dicht bij zijn onderwerp: opnieuw dezelfde beweging maken, terwijl je eigenlijk al weet waar die eindigt.
Ruimte voor spanning
De instrumenten houden het nummer voortdurend in beweging. De gitaren geven het karakter en de melodische herkenning, terwijl bas en drums zorgen voor de drive eronder. Vooral de overgang van couplet naar refrein werkt goed: het nummer bouwt spanning op en laat die vervolgens los zonder dat het geforceerd aanvoelt.
Na het tweede refrein komt de bridge, waarmee The Captain het nummer even uit de vertrouwde structuur haalt. Dat is precies het moment waarop ik persoonlijk nog iets extra’s had willen horen. Een korte gitaarsolo, een onverwachte riff of een ander muzikaal accent had daar voor mij nog een extra laag kunnen toevoegen.
Dat is tegelijkertijd vooral een kwestie van smaak. Misschien is er juist bewust voor gekozen om het nummer compact te houden en de aandacht bij de zang, melodie en het verhaal te laten. Die keuze werkt in ieder geval wel: Joy’s blijft strak en verliest nergens zijn focus.
De stem van The Captain
Wat voor mij uiteindelijk het meest blijft hangen, is de combinatie van de melodie en de zang. Baljé heeft een stem die gemakkelijk boven de instrumenten uitkomt, maar nergens los komt te staan van de muziek. Ze kan krachtig uithalen, maar houdt voldoende controle om het nummer niet zwaarder te maken dan nodig.
Dat past goed bij de inhoud van Joy’s. Het onderwerp heeft iets beklemmends, maar het nummer zelf wordt nooit zwaar. Er blijft beweging in zitten, waardoor je niet alleen naar de tekst luistert, maar ook steeds wordt meegenomen door de muziek.
Ook de productie is goed getroffen. De verschillende instrumenten hebben voldoende ruimte, de zang staat duidelijk vooraan en tegelijkertijd blijft de energie van een band overeind. Het klinkt verzorgd, maar niet gladgestreken.
Van Chaotic Mind naar Affect State
The Captain heeft sinds de eerste EP Chaotic Mind duidelijk stappen gezet. Waar die eerste release nog ontstond vanuit vijf vrienden die met beperkte middelen in een oefenruimte aan de slag gingen, klinkt Joy’s als het werk van een band die inmiddels veel beter weet wat ze met een nummer wil.
Dat maakt deze eerste single van Affect State interessant. Niet omdat The Captain ineens een compleet andere band is geworden, maar juist omdat de verschillende invloeden steeds meer samenkomen in een geluid dat als The Captain klinkt.
Een sterke eerste single
Joy’s is voor mij vooral een nummer dat goed in elkaar zit zonder dat het ingewikkeld hoeft te worden. De gitaarlijn blijft hangen, de overgang naar het refrein voelt natuurlijk en de vocalen geven het nummer precies de kracht die het nodig heeft. Daaronder zit een tekst die herkenbaar is voor iedereen die weleens heeft gemerkt dat veranderen makkelijker gezegd is dan gedaan.
The Captain laat met deze single horen waar de band op dit moment staat. En juist omdat Joy’s al een duidelijke indruk achterlaat, ben ik vooral benieuwd wat Affect State nog meer gaat brengen.
