Cheyenne Hegberg: concertfotografie met gevoel

Door: Simon Slot | Helderpop Magazine

Van regionale bands tot DI-RECT: de energie van live muziek gevangen in beeld

Een artiest die midden in een sprong boven het podium hangt, het licht dat door de zaal snijdt en het publiek dat volledig opgaat in de muziek. Een goede concertfoto laat niet alleen zien wat er op het podium gebeurt, maar brengt je even terug naar het moment zelf. Precies dat probeert Cheyenne Hegberg met haar fotografie te bereiken. Wat begon met een camera die lange tijd ongebruikt bleef, groeide uit tot een passie waarmee ze inmiddels zowel regionale als internationale bands vastlegt. Onlangs kreeg ze ook de kans om DI-RECT op 26 september live in de Oosterpoort te Groningen vanuit de zaal te fotograferen.

Van een beginnerscamera naar een groeiende passie

Op haar vijftiende verjaardag kreeg Cheyenne een beginnerscamera, maar daar deed ze aanvankelijk eigenlijk weinig mee. Pas veel later pakte ze fotografie opnieuw op. Voor de lol ging ze een band van een vriend fotograferen in een klein kroegje in Zaandam. Dat was best een bijzondere stap voor haar, want in die periode ging ze eigenlijk nauwelijks uit, laat staan naar kroegen. Toch bleek juist daar iets te beginnen. In oktober 2025 besloot ze fotografie serieuzer te gaan nemen, zonder te weten waar dat haar uiteindelijk zou brengen.

Ook concertfotografie als passie ontdekte ze niet van de ene op de andere dag. In het begin had ze niet eens echt door dat ze er zo in opging. Langzaam merkte ze dat ze bijna niets anders meer deed en dat ze op een vrije dag alweer met fotografie bezig was. Toen realiseerde ze zich hoeveel plezier ze haalde uit de omgeving, de muziek en het fotograferen van optredens.

“Toen realiseerde ik me hoeveel ik ervan hou om in die omgeving te zijn en concerten te fotograferen.”

Vanaf dat moment kreeg fotografie een steeds grotere plaats in haar leven.

De mensen achter de muziek

Hoewel Cheyenne ook internationale bands fotografeert, ligt haar focus vooral op de regionale muziekscene. Juist de contacten die ze daar opdoet, maken dit werk voor haar bijzonder. Ze leert bands en artiesten kennen en vindt het leuk om hen tijdens hun optredens weer tegen te komen. Ook de sfeer rondom de bands draagt bij aan haar plezier in de concertfotografie.

Een band die ze bijvoorbeeld graag fotografeert, is TrashWood. Dat levert niet altijd de bruikbaarste foto’s op, vertelt ze met gevoel voor humor, maar dat is voor haar niet het belangrijkste.

“Ik krijg er eerlijk gezegd bijna nooit bruikbare foto’s van, maar de jongens en iedereen eromheen zijn gewoon zo gezellig dat ik er heel graag bij ben.”

Ook LEAP fotografeert ze graag. De belichting, de energie op het podium en de fans maken de optredens voor haar interessant. Ze weet dat ze daar eigenlijk altijd wel goede foto’s kan maken. Ook Lenny Monsou noemt ze als een artiest die ze graag fotografeert.

Trashwood live in de Groote Weiver Zaandam

Van een festival naar DI-RECT

De serie foto’s die Cheyenne van DI-RECT maakte, vormt de aanleiding voor dit verhaal. Het avontuur begon op een groter festival, waar ze voor een andere artiest aan het fotograferen was. Ze besloot wat langer te blijven om ook andere artiesten vast te leggen en zag dat DI-RECT backstage stond. De band wilde ze al een tijdje graag fotograferen, omdat ze de naam vaker voorbij had zien komen. Die dag kwam het er uiteindelijk niet van: ze moest nog met het openbaar vervoer naar huis. Toch liet ze de kans niet zomaar voorbijgaan.

Cheyenne liep naar Spike en vroeg welk e-mailadres ze kon gebruiken om de band een keer te mogen fotograferen. De tourmanager kwam erbij en gaf haar het juiste e-mailadres. Vervolgens stuurde ze gewoon een mail. Dat bleek voldoende, want uiteindelijk kreeg ze toestemming om DI-RECT vanuit de zaal te fotograferen. Het is een mooi voorbeeld van hoe een kans soms begint met simpelweg iemand aanspreken en vragen of iets mogelijk is.

Vooraf wist Cheyenne niet precies wat ze kon verwachten. Hoewel ze vooraf nauwelijks naar DI-RECT had geluisterd, maakte het optreden meteen indruk op haar. Ze wist tijdens de show een serie foto’s te maken waar ze bijzonder trots op is. De volledige fotoserie van DI-RECT is onderaan dit artikel te bekijken.

“De muziek is echt episch, de belichting was GEWELDIG en de energie was om van te smullen.”

De foto waarop Spike springt

Van alle foto’s uit de serie heeft Cheyenne een duidelijke favoriet: de fisheye foto waarop Spike hoog boven het podium lijkt te zweven. Het beeld vangt de beweging van de artiest, de podiumverlichting en de energie van het optreden. De foto leverde haar veel positieve reacties op en Spike plaatste hem zelfs opnieuw in zijn Instagram Story. Dat maakte het beeld voor haar extra bijzonder.

“Ik heb daar ontzettend veel positieve reacties op gekregen en Spike heeft hem zelfs op zijn Instagram Story gerepost. Ik ben er zelf ook heel trots op. De energie spat er echt vanaf.”

Grote bands en regionale podia

Wat is voor Cheyenne het verschil tussen het fotograferen van een grote Nederlandse band en een regionale band? Volgens haar zit dat vooral in de stage presence, de belichting en het publiek. Het gaat niet eens zozeer om de grootte van de zaal of de muziek zelf. Bij grotere bands merkt ze dat de energie op het podium, de manier waarop artiesten zich presenteren en de belichting vaak anders zijn. Daardoor ontstaan ook andere mogelijkheden om foto’s te maken.

Die verschillen maken het werk afwisselend. Een grote productie kan spectaculaire beelden opleveren, terwijl een kleiner podium juist weer andere momenten en interacties biedt. Voor Cheyenne blijft het de uitdaging om binnen die verschillende omstandigheden de juiste momenten te vinden en de sfeer van het optreden vast te leggen.

Twee camera’s en een favoriete fisheye

Tijdens concerten werkt Cheyenne standaard met twee Canon 6D-camera’s. Op de ene zit meestal een Sigma 24-70mm f/2.8 en op de andere een Canon 15mm f/2.8 fisheye. Daarnaast heeft ze vaak een Canon 70-200mm f/2.8 bij zich, al gebruikt ze die vooral wanneer dat echt nodig is. De verschillende lenzen geven haar de mogelijkheid om uiteenlopende beelden te maken, van close-ups tot foto’s waarin het podium en het publiek een grotere rol spelen. De fisheye is een uitgesproken favoriet.

“De fisheye geeft foto’s altijd zo’n energieke vibe en daar hou ik echt van.”
DI-RECT Oosterpoort

De 24-70mm vindt ze juist praktisch doordat ze gemakkelijk kan in en uitzoomen. Welke lens ze gebruikt, hangt af van de situatie en het beeld dat ze wil maken. Ook haar standpunt speelt een belangrijke rol. Bij kleinere podia probeert ze veel close-ups te maken en fotografeert ze graag vanuit lage hoeken, zodat de artiest en de locatie groter lijken. Bij grotere podia doet ze ongeveer hetzelfde, maar heeft ze meer ruimte om verschillende dingen uit te proberen en met de belichting te spelen.

Ook de camera-instellingen past ze aan de omstandigheden aan. Meestal gebruikt ze een sluitertijd van minimaal 1/200 seconde en ligt haar diafragma tussen f/2.8 en f/3.5. Het liefst werkt ze op f/3.5, maar als het te donker is, moet ze toch naar f/2.8. Daarnaast gebruikt ze een custom witbalans en wisselt ze tijdens een concert regelmatig van ISO, afhankelijk van het beschikbare licht.

Vier foto’s met een persoonlijk verhaal

Naast haar foto’s van DI-RECT heeft Cheyenne vier andere foto’s geselecteerd die voor haar een bijzondere betekenis hebben. Bij iedere foto hoort een eigen verhaal: over haar eerste stappen als concertfotograaf, momenten waarop ze haar eigen stijl ontdekte en ontmoetingen die haar zijn bijgebleven.

1. LEAP: een eerste grote stap

Deze foto van LEAP heeft voor Cheyenne een bijzondere betekenis. Het was de eerste keer dat ze deze band fotografeerde, in de eerste maand waarin ze concertfotografie serieus begon te nemen. Het was bovendien haar eerste grotere show.

“Ik ben nog steeds enorm trots op deze foto en hoe ik hem heb bewerkt.”

Cheyenne maakte de foto nog met haar beginnerscamera, al gebruikte ze wel een betere lens dan de standaard kitlens. Vooral het vastleggen van interacties tussen muzikanten bleek haar te liggen. Die avond had ze een vriendin meegenomen en maakte ze voor het eerst een grotere show mee, met indrukwekkende belichting en de uitstraling die ze bij een grote band vindt passen. Dat maakte haar enthousiast en legde mede de basis voor haar passie voor concertfotografie. Ook aan de rest van de avond bewaart ze goede herinneringen: ze maakte nog meer foto’s waar ze trots op is en er was zelfs een afterparty.

2. Een eigen stijl ontdekken — The Wildfires uit Schagen

Een andere foto die Cheyenne dierbaar is, maakte ze tijdens een optreden van The Wildfires uit Schagen. Op het beeld spelen twee bandleden dicht tegen elkaar aan, terwijl hun bewegingen en de lichtbundels op de achtergrond voor een dynamisch geheel zorgen. Het is precies het soort moment waarin de energie van een liveoptreden samenkomt met haar eigen gevoel voor compositie, kleur en licht.

De foto is voor Cheyenne bijzonder omdat ze hierin steeds meer haar eigen stijl begon te ontdekken. Ze maakte het beeld nog met haar beginnerscamera en een minder goede lens, maar is er nog altijd trots op. De foto heeft dan ook een vaste plek in haar portfolio.

3. Jeroen van der Boom: een onverwacht bijzonder moment

Voor Cheyenne is deze foto bijzonder omdat het haar eerste echt grote show was. Ze fotografeerde tijdens Weidepop Festival met haar Canon 6D, maar had aanvankelijk niet eens door wie ze voor haar lens had. Pas toen een vriend enthousiast op de artiest reageerde, begon ze te beseffen dat het om een bekende naam ging. Later ontdekte ze dat Jeroen van der Boom onderdeel is van De Toppers.

Tijdens een pauze tussen de optredens door bewerkte ze de foto snel en plaatste ze hem online. Dat leverde een onverwacht mooi moment op: Van der Boom begon haar te volgen op Instagram en gaf haar een compliment over haar foto’s.

Voor Cheyenne was dat een bijzondere bevestiging. Ze was nog maar net serieus bezig met concertfotografie en kreeg ineens waardering van een artiest die ze zelf had gefotografeerd. Een ervaring die haar is bijgebleven.

4. Dikke Dennis: het begin van een vriendschap

Ook deze foto van Dikke Dennis heeft voor Cheyenne een bijzondere betekenis. Ze maakte hem tijdens een avond in Slachthuis in Haarlem, toen ze nog maar in haar eerste maand als concertfotograaf zat. Ze werkte destijds met haar Canon 2000D en de bijbehorende kitlens. Toch wist ze een foto te maken waar ze nog steeds enorm trots op is. Het beeld heeft haar huidige stijl mede beïnvloed en staat nog altijd in haar portfolio en tussen haar vastgezette Instagram posts.

Die avond betekende bovendien het begin van een belangrijk contact. Cheyenne raakte voor het eerst in gesprek met Luke Pranger van TrashWood, die haar vroeg om ook eens bij zijn band te komen fotograferen. Daaruit ontstond haar samenwerking met de band en groeide uiteindelijk een vriendschap. Daarmee is de foto voor haar meer dan alleen een geslaagde opname: hij herinnert haar ook aan het begin van een waardevolle verbinding binnen de muziekscene.

De persoon achter de muziek

Voor Cheyenne draait concertfotografie om meer dan alleen het vastleggen van een optreden. Ze zoekt naar de momenten waarop de persoonlijkheid van een artiest zichtbaar wordt en de emotie van de muziek voelbaar is.

“Ik fotografeer graag de persoon achter de muziek. Dus niet alleen de artiest, maar juist ook de persoon zelf.”

Ze wil dat haar foto’s de kijker even terugbrengen naar het optreden, zodat die niet alleen ziet wat er gebeurde, maar ook iets voelt van de sfeer en energie van dat moment.

“Ik hoop daarom dat mensen de emotie en energie in mijn foto’s voelen en een beetje kunnen ervaren hoe leuk het was om daar aanwezig te zijn.”

Of het nu gaat om DI-RECT, een internationale act of een regionale band op een kleiner podium: Cheyenne zoekt naar dat ene moment dat het karakter van een optreden laat zien. Een sprong, een blik of de interactie tussen muzikant en publiek. Momenten die maar kort bestaan, maar dankzij haar fotografie bewaard blijven.

Want achter iedere concertfoto zit niet alleen een artiest op het podium, maar ook iemand achter de camera die precies dat ene moment wil bewaren. Zo blijven niet alleen de optredens bewaard, maar ook de energie en emotie die een liveoptreden zo bijzonder maken.