Simon Slot | Helderpop Magazine
Een muzikale knipoog die stiekem veel meer is dan een grap
Nederlandstalige muziek. Je houdt ervan of je haat het. En toch staat half Nederland op een feestje uit volle borst mee te zingen. Precies dat gegeven vormt het uitgangspunt voor Hollandse Shit, de nieuwe single van Jeroen Gmelich. Een titel die direct een glimlach oproept, maar wie denkt dat Jeroen hier simpelweg een paar clichés bij elkaar heeft gegooid, komt bedrogen uit. Onder de humor zit namelijk een verrassend sterk en muzikaal goed doordacht nummer.
Vanaf de eerste maten valt op dat Hollandse Shit muzikaal meer te bieden heeft dan de titel misschien doet vermoeden. De piano en harmonica leggen een lekkere basis, terwijl Jeroen vocaal fris en energiek voor de dag komt. Halverwege komt daar de gitaar bij, die de ruimte krijgt om zich bijna freestyle door het nummer heen te bewegen. Juist die muzikale vrijheid maakt duidelijk dat dit geen standaard vier-akkoordenfeestnummer is. De knipoog naar de Nederlandse muziek wordt daardoor niet alleen tekstueel, maar ook muzikaal sterk neergezet. Wat in eerste instantie als een grap klinkt, blijkt bij nader luisteren een nummer waarin duidelijk aandacht is besteed aan de muzikale invulling.
Ook tekstueel houdt Jeroen de Nederlandstalige muziekscene een spiegel voor. Met een flinke dosis humor wordt onder andere de vaak overdreven vibrato van volkszangers onder de loep genomen. Je hoort de knipoog, maar tegelijkertijd zet het je aan het denken. Waarom vinden we bepaalde dingen eigenlijk mooi? Is die overdreven uithaal voor de luisteraar een teken van vakmanschap, terwijl die muzikaal misschien nauwelijks iets toevoegt? Jeroen gebruikt de bekende muzikale clichés niet alleen voor de humor, maar weet er ook een bredere boodschap aan te verbinden.
Hollandse Shit gaat uiteindelijk over het complete plaatje. Een nummer wordt niet uitsluitend populair omdat het goed gezongen of muzikaal interessant is. Herkenbaarheid, uitstraling, de act eromheen, het moment waarop een nummer wordt opgepakt en vooral de manier waarop het bij een publiek binnenkomt, spelen minstens zo’n grote rol. En juist daarin zit een interessante laag in deze single. Jeroen zegt niet dat liefhebbers van Nederlandstalige muziek geen verstand van muziek hebben en zet Nederlandse artiesten evenmin simpelweg weg als slechte muzikanten. Hij laat vooral zien dat goede muziek niet automatisch de muziek is die het grootste publiek bereikt. Soms wint niet het meest zuivere stemgeluid, maar het verhaal, de herkenbaarheid en alles wat eromheen gebeurt.
Dat maakt Hollandse Shit uiteindelijk veel interessanter dan de titel doet vermoeden. Wat begint als een komische knipoog, blijkt muzikaal en inhoudelijk behoorlijk raak. Jeroen weet de humor overeind te houden zonder dat het nummer een parodie wordt en juist dat maakt de single sterk.
Van Hennon en Voutlooz naar Hollandse Shit
Bij Helderpop volgen we Jeroen Gmelich al jarenlang. En wie zijn muzikale geschiedenis kent, weet dat hij bepaald niet aan zijn eerste project bezig is. Met onder meer Hennon en Voutlooz liet hij al zien wat hij als muzikant in huis heeft. Met zijn huidige Stones & Jewels zet hij die muzikale lijn bovendien overtuigend voort.
Juist daarom was het interessant om Jeroen het afgelopen jaar regelmatig met Nederlandstalige covers voorbij te zien komen. Zo zagen we hem onder meer op een heel andere manier langskomen bij een radioprogramma binnen onze eigen omroep, en ook op social media kwamen we hem zo nu en dan tegen in een vorm die we niet direct van hem gewend waren. Het was even zoeken naar de muzikale richting die hij hiermee op wilde. Was dit een nieuwe weg die hij serieus wilde inslaan, of was het vooral een uitstapje? Met Hollandse Shit laat Jeroen wat ons betreft overtuigend zien dat deze muzikale afslag hem uitstekend past.
Misschien is dat wel de grootste kracht van Hollandse Shit: Jeroen lacht mee, niet alleen maar om. Hij begrijpt de muziekwereld waar hij naar verwijst, kent de clichés en weet ze op een muzikale manier te gebruiken. Daardoor voelt de single niet als een aanval op de Nederlandstalige muziek, maar als een muzikale knipoog van iemand die er zelf middenin staat.
De muzikale knipoog krijgt bovendien binnenkort een vervolg in beeld: er wordt momenteel gewerkt aan een videoclip voor Hollandse Shit. Dat maakt ons alleen maar nieuwsgieriger naar wat Jeroen daar visueel van gaat maken.
Foto: @wes_lee.photography
Ons oordeel
Hollandse Shit is een vrolijke, eigenzinnige en verrassend muzikale single. De humor trekt je naar binnen, maar het zijn de muzikale details en de tekst die ervoor zorgen dat je blijft luisteren. Piano, harmonica, gitaar en een energieke vocal geven het nummer meer body dan je op basis van de titel zou verwachten. Tegelijkertijd weet Jeroen met zijn tekst iets bloot te leggen wat veel verder gaat dan alleen de bekende clichés van de Nederlandstalige muziek.
Jeroen Gmelich bewijst met Hollandse Shit dat een grap muzikaal bloedserieus genomen kan worden. En misschien is dat wel precies de kunst.
