Van een stevige rocksound en een verrassende reggae uitstap tot de eigenzinnige indie van LOVAZ: vrijdagavond 16 oktober beleefden we in Het Bierhuis in Alkmaar een concertavond waarop twee bands ieder op hun eigen manier indruk maakten.
Vrijdagavond rond 19.30 uur vertrekken we vanuit Den Helder richting Alkmaar, met parkeergarage Karperton als bestemming. Vanaf daar is het nog maar een klein stukje lopen naar Het Bierhuis, waar we deze avond gaan genieten van de muziek van Crayons en LOVAZ. Crayons kennen we al van eerdere optredens en de band was bovendien enige tijd geleden te gast in de studio van HelderPop voor een interview en een liveoptreden (zie YouTube video’s onder dit artikel). Met LOVAZ hebben we een andere kennismaking achter de rug: we kennen het debuutalbum en waren nieuwsgierig hoe deze muziek live tot zijn recht zou komen. Ook de muzikanten zijn ons niet allemaal onbekend. Bassist Joni en gitarist Remco London kennen we van Absconded (lees ook artikel Absconded de band die Den Helder op de punkaart zette), de band die in de loop der jaren een legendarische cultstatus heeft opgebouwd binnen de punkscene.
LOVAZ is echter een heel ander verhaal dan Absconded. Waar die laatste band stevig geworteld was in de punk, kiest LOVAZ voor een eigenzinnige indie sound met teksten in het Bosnisch. De muziek laat zich niet gemakkelijk vergelijken met die van andere bands en heeft daarmee een heel eigen identiteit. Met Remco gaat onze kennismaking zelfs terug tot de middelbare school. We waren destijds goede muziekvrienden, deelden dezelfde muzieksmaak en konden elkaar daar uitstekend in vinden. Het is daarom extra leuk om hem na al die jaren weer op het podium te zien, met een project dat muzikaal een heel andere kant opgaat.
Rond 20.30 uur komen we aan bij Het Bierhuis. We zijn hier nog niet eerder geweest, maar voelen ons direct welkom. De sfeer is gezellig en de ambiance heeft precies die ongedwongen uitstraling die een avond livemuziek zo aantrekkelijk maakt. Tot onze verrassing komen we ook nog verschillende oude bekenden tegen die we jarenlang niet hebben gezien. Dat maakt de avond meteen bijzonder: niet alleen vanwege de bands die we gaan zien, maar ook door de ontmoetingen en herinneringen die zo’n muziekavond met zich meebrengt. Na een korte soundcheck kan de muziek beginnen.
Crayons laat horen dat de basis stevig staat
Crayons opent met Bright Winter Sun en vanaf de eerste noten staat de band als een huis. Het is bovendien een eerste optreden waarop we de groep met bassist Joeri Brandsma zien. Hij past uitstekend bij de band en vormt een solide basis voor het geluid dat Crayons neerzet. De nummers van het album Sea side Effects komen overtuigend voorbij en het publiek reageert enthousiast. De band speelt met energie, de instrumenten sluiten goed op elkaar aan en het geheel klinkt vertrouwd, maar zeker niet gemakzuchtig.
Na Bright Winter Sun en Sea side Effects volgt Influencer, waarna de band met Landfill voor een aangename verrassing zorgt. Dit nieuwe nummer, dat reggae invloeden combineert met rock, laat een andere kant van Crayons horen. De afwisseling werkt bijzonder goed en geeft het optreden een extra dimensie. Persoonlijk vind ik dit echt een sterke ontwikkeling. Het laat zien dat Crayons niet bang is om nieuwe muzikale wegen te verkennen, zonder daarmee de eigen identiteit los te laten. Wat mij betreft mag de band hier zeker mee doorgaan. Misschien is een stevige ska track ook nog eens het proberen waard, want ska ligt qua energie en attitude dicht bij punk en duikt steeds vaker op tijdens festivals en kleinere evenementen. Het publiek reageert doorgaans enthousiast op die combinatie van ritme, energie en gitaren, dus ik zie daarin zeker mogelijkheden voor Crayons.
Na Landfill volgt At Juliana’s, een nummer met een mooie lokale verwijzing naar de periode waarin de skatescene op het Julianaplein in Den Helder volop in beweging was. Voor mensen die die tijd hebben meegemaakt, roept dat ongetwijfeld herinneringen op aan een herkenbaar stukje Helderse jongerencultuur. Vervolgens gaat de set verder met Envy, Fortune Teller Died a Sudden Death, Cornerskulls en Dinner Party. Als afsluiter kiest de band voor Careless Whisper, de bekende George Michael klassieker die hier een heel eigen invulling krijgt.
Crayons levert daarmee een afwisselend en overtuigend optreden af. De vertrouwde nummers staan stevig, de nieuwe bezetting voelt goed aan en met Landfill laat de band horen dat er ruimte is voor vernieuwing. Het publiek krijgt een energieke set voorgeschoteld en wij vertrekken straks met het gevoel dat Crayons niet stilstaat, maar verder bouwt aan een eigen muzikaal verhaal.
LOVAZ: een eigen geluid dat je meeneemt
Na het optreden van Crayons is het de beurt aan LOVAZ. We kennen het debuutalbum al, maar live blijkt de band een heel eigen ervaring te bieden. Vanaf het moment dat de zanger begint, valt op hoe sterk hij zijn muziek beleeft. Zijn stem heeft een bijzonder karakter en zijn bewegingen zijn nauw verweven met de nummers. Hij staat niet simpelweg zijn teksten te zingen, maar lijkt volledig in de muziek op te gaan. Het publiek laat zich daarin meeslepen en reageert uitzinnig. Hoewel de teksten in het Bosnisch zijn, vormt de taal geen enkele belemmering om de emotie en intensiteit van de muziek te ervaren.
Ook instrumentaal maakt LOVAZ indruk. De gitaar van Remco London trekt breed over het podium en de riffs die hij speelt, zijn interessant en karaktervol. Het geluid heeft ruimte, diepte en een eigen dynamiek, terwijl de bas een stevig fundament neerlegt. Een leuke verrassing is dat Jesper van Koningsbruggen, die we kennen van Crayons, bij LOVAZ achter de drums zit. Dat doet hij uitstekend en het laat mooi zien hoe muzikanten zich in verschillende muzikale omgevingen kunnen bewegen. De samenwerking tussen de bandleden voelt vanzelfsprekend aan en draagt bij aan de overtuigende livesound.
Wat LOVAZ bijzonder maakt, is dat de muziek zich moeilijk met andere bands laat vergelijken. De combinatie van indie invloeden, de uitgesproken zang, de gitaarpartijen en de Bosnische teksten geeft de groep een heel eigen gezicht. Dat is niet alleen interessant op plaat, maar komt op het podium misschien nog wel sterker naar voren. Waar je bij sommige bands na een paar nummers een duidelijke vergelijking kunt maken, blijft LOVAZ juist verrassen met een eigen muzikale taal.
Bosnische teksten met een diepere laag
De Bosnische teksten van LOVAZ geven de muziek een extra dimensie. Ze gaan over herinneringen aan vroeger, verlies en het gevoel dat je soms achterblijft terwijl de wereld om je heen verandert. Ook eenzaamheid, de zoektocht naar vrijheid en het verlangen om ergens thuis te horen komen naar voren. Daarnaast klinkt er een voortdurende spanning tussen sterk willen zijn en tegelijkertijd kwetsbaar blijven. De teksten zijn poëtisch en bevatten soms surrealistische beelden, waardoor ze ruimte laten voor eigen interpretatie. Ook zonder de taal volledig te verstaan, weet LOVAZ die emoties met de muziek, de bijzondere zang en de intense podiumpresentatie over te brengen. Juist die combinatie maakt de band zo eigen en interessant.
Het complete debuutalbum, aangevuld met drie nummers
LOVAZ speelt deze avond in totaal twaalf nummers. Opvallend is dat alle negen tracks van het debuutalbum Lovaz in de setlist zijn opgenomen. Naast Bezbrojan, Cilj, Munja, Fantomska bol, Staklo, Breza, U šećeru, Gazivoda en Grad speelt de band ook Cirkus, 1982 en Pero. Daarmee krijgt het publiek een uitgebreide kennismaking met het album, aangevuld met drie nummers die niet op de getoonde tracklist van de plaat staan.
Het is mooi om de nummers eerst op album te leren kennen en ze vervolgens live te horen. Op de plaat kun je rustig luisteren naar de arrangementen en de bijzondere details in de muziek, terwijl tijdens het optreden de energie van de muzikanten en de wisselwerking met het publiek een extra laag toevoegen. Voor ons is dat een aangename verrassing. We kenden het debuutalbum al, maar dat de muziek live zo overtuigend zou binnenkomen, hadden we niet helemaal verwacht. De nummers krijgen op het podium een eigen dynamiek en laten horen hoeveel karakter er in deze band zit.
Voor vinylliefhebbers is er bovendien een mooie extra reden om LOVAZ in de gaten te houden. Het debuutalbum is uitgebracht op vinyl in een oplage van slechts honderd exemplaren. Daarmee is het een bijzondere uitgave voor verzamelaars en liefhebbers van eigenzinnige muziek. Maar ook zonder platenspeler is het album de moeite waard: het is een release die nieuwsgierig maakt naar wat deze band in de toekomst nog gaat brengen.
Het Bierhuis maakt de avond compleet
Ook Het Bierhuis verdient een compliment. Ondanks de relatief eenvoudige middelen waarmee de bands worden versterkt, is het geluid deze avond uitstekend. Beide groepen komen goed tot hun recht en de muziek klinkt helder en krachtig, zonder dat het karakter van de optredens verloren gaat. De ontspannen sfeer, de gastvrijheid en het enthousiaste publiek maken het plaatje compleet. Wie graag naar livemuziek gaat en daarbij van een goed biertje houdt, kan hier prima terecht; uiteraard zijn er ook frisdranken verkrijgbaar.
Rond 23.15 uur zit de avond erop. We lopen terug door het levendige Alkmaar naar de parkeergarage, met op de terugweg naar Den Helder het debuutalbum van LOVAZ op de speakers. Een mooie manier om de avond nog even te laten doorwerken.
Wat deze avond bijzonder maakte, was het contrast tussen de twee bands. Crayons liet horen hoe vertrouwdheid en muzikaal experiment prima samengaan, terwijl LOVAZ indruk maakte met een geheel eigen geluid en een intense podiumpresentatie. Twee bands met een eigen identiteit, die ieder op hun manier wisten te overtuigen.
Het was een avond waarop niet alleen de muziek, maar ook de sfeer en de ontmoetingen de moeite waard waren. Dank aan Crayons, LOVAZ, Het Bierhuis en iedereen die erbij was. Bierhuis Alkmaar heeft ons muzikaal verrast en we komen graag nog eens terug.
