Alkmaars Eigenste – een avond die ons meenam

Zaterdag 24 januari | Podium Victorie, Alkmaar | 19:00 – 01:00

Al weken keken we uit naar Alkmaars Eigenste in Podium Victorie. Niet alleen omdat er meer dan dertig bands op het programma stonden, wat op zichzelf al indrukwekkend was, maar vooral omdat we wisten hoe dit festival voelt. Vorig jaar verlieten we Victorie met een grote glimlach en precies dat gevoel namen we dit jaar weer mee naar binnen. Dit was zo’n avond waarvan je vooraf al wist: we gingen niet alles zien, en dat was helemaal prima.

Het begon al bij binnenkomst

Vanaf het moment dat we binnenkwamen, voelde het vertrouwd. We werden hartelijk ontvangen, de mensen bij de deur waren vriendelijk en behulpzaam en wezen ons rustig de weg naar de garderobe. Jassen uit, even om ons heen kijken en daar was het meteen weer: die typische Victorie-sfeer. Druk, levendig, maar ontspannen. De avond kon beginnen.

Victorie liet met Alkmaars Eigenste opnieuw zien hoe belangrijk hun rol is voor muzikanten uit de regio. Dit was een podium waar iedereen een eerlijke kans kreeg om te spelen en ontdekt te worden. Er waren geen headliners en geen rangorde. De regel dat bands die het ene jaar speelden het jaar daarop ruimte maakten voor anderen, zorgde ervoor dat het festival fris bleef en dat er steeds iets nieuws te ontdekken viel. Dat voelde open, eerlijk en betrokken.

Zes podia, eindeloos ontdekken

Met zes podia verspreid door het gebouw wisten we dat keuzes maken onvermijdelijk was. Twee podia in de grote zaal wisselden elkaar naadloos af dankzij het slimme gebruik van een doek. De kleine zaal liep snel vol, boven waren intieme plekken voor optredens, op de gang speelde een act en buiten stond een bus als podium. Overal muziek, overal mensen die nieuwsgierig waren en zich lieten verrassen.

Magnoliac – meteen in de juiste sfeer

We begonnen de avond in de kleine zaal bij Magnoliac. Wat daar gebeurde, zette meteen de toon. De band speelde met een rust en volwassenheid die je niet direct verwacht van jonge muzikanten. Hun dromerige, eigen sound voelde bijna filmisch. Zonder dat we het doorhadden, stonden we stil en luisterden we. Dit was zo’n band die je precies op het juiste moment tegenkomt en daarna vaker wilt zien.

TEASE – beweging in de grote zaal

In de grote zaal bracht TEASE de boel in beweging. Dansbare indie-rock met een duidelijke post-punk-invloed. Het geluid stond strak, het licht werkte perfect mee en de energie in de zaal nam zichtbaar toe. Dit was zo’n optreden waarbij je ongemerkt langer bleef staan dan je van plan was omdat er zoveel zien was tijdens het festival.

Black Operator – rauw en overtuigend

Daarna was het tijd voor Black Operator, een band die al een tijd op ons lijstje stond. En terecht. Rauw, stevig en compromisloos. De energie werd moeiteloos de zaal in geslingerd en de band liet zien hoe je een groot podium beheerst. Dit was rock zoals rock bedoeld is. De gitaar solo's van Emilio en sterke vocalen namen het publiek mee naar een hoger level.

Emily Wareing – gedragen door het publiek

In de kleine zaal was het inmiddels dringen geblazen bij Emily Wareing. De zaal stond vol en de sfeer was meteen warm. Met een uitgebreide band, inclusief blazers, nam Emily het publiek mee in haar muziek. De reacties waren enthousiast en oprecht. Dit voelde als een gedeeld moment tussen artiest en publiek.

The Wildfires – alles viel op z’n plek

Daarna betraden The Wildfires het podium in de kleine zaal. Wat zij hier neerzetten, was anders dan we eerder van hen hadden gezien, groter, intenser. Het publiek ging volledig mee en hun eigen nummers stonden als een huis. Wat een band, wat een overtuiging.

Carousel – even ademhalen

In de grote zaal zorgde Carousel voor een ander gevoel. Folk, rock en meeslepende melodieën brachten rust zonder dat de spanning verdween. Mooie nummers, warm gespeeld. Dit was zo’n optreden waarbij je even kon landen, midden in alle indrukken

Dress Up Dolls – een bijzonder cadeautje

Met een Golden Ticket belandden we bij het buspodium voor Dress Up Dolls. Een intiem, akoestisch optreden in een kleine ruimte, maar met een groot effect. Alles klopte: de composities, de samenzang, de sfeer. De bus zat vol en iedereen luisterde aandachtig. Dit voelde als een cadeautje midden in de avond.

Eurydice – magie op het grote podium

Toen het doek in de grote zaal opzij schoof en Eurydice verscheen, wisten we dat hier iets bijzonders ging gebeuren. De band stond in topvorm. Met Sanne Strijbis weer op het podium en Gijs Tapete als extra gitarist ontstond er een krachtig en gelaagd geluid. De vonken vlogen eraf.
Toen de monitoring even te hard bleek te staan, werd het optreden kort stilgelegd. Geen ongemakkelijk moment, maar professionaliteit. Het publiek begreep het, de band herpakte zich en ging verder alsof het erbij hoorde. Dit optreden voelde intens, groots en bleef nog lang nazinderen.

Efvy – klein, speels en muzikaal

Boven op de gang zagen we Efvy. Haar gebruik van loopings, haar stem en het plezier waarmee ze speelde maakten het tot een klein muzikaal feestje. Jammer dat het geluid hier wat minder was, want muzikaal stond dit als een huis.

Liquid Desert – totale ontlading

En toen kwamen we weer in de kleine zaal terecht. Het was er zó druk dat binnenkomen al een uitdaging was. Maar eenmaal binnen barstte het los. Liquid Desert zette de zaal volledig op z’n kop. Stage dives, moshpits en pure energie. Dit was rauw, ongefilterd en intens. Het publiek ging volledig los. Wat een feest, wat een ontlading.

3 Points Landing – met een goed gevoel naar huis

De laatste band die we zagen was 3 Points Landing. Met Dora van den Berg op zang en keytar bracht de band een sterke mix van rock en elektronica. De composities waren stevig en het publiek bleef enthousiast tot het einde. Een fijne, energieke manier om de avond af te sluiten.

Tot slot

Alkmaars Eigenste voelde voor ons als een avond waarop alles samenkwam: muziek, mensen en ontdekking.
De zalen waren vol, het publiek was nieuwsgierig en betrokken en overal voelde je liefde voor muziek. Grote complimenten aan Podium Victorie, de organisatie, de geluidsmensen, de vrijwilligers en natuurlijk alle bands.

Wij gingen voldaan en met het hoofd vol muziek naar huis.
En volgend jaar? Dan zijn wij er weer. Zonder twijfel. ❤️🎶

Helderpop Fotogalerij: