Stadsfabriek Alkmaar – vrijdag 21 augustus 2026
De Kevers – Strak Plan – Eskalatie
Sommige concertavonden begin je met een idee van wat je kunt verwachten. Soms klopt dat beeld aardig. En soms stap je na afloop naar buiten met het gevoel dat je zojuist iets hebt ontdekt. Ska Fever Night in de Stadsfabriek Alkmaar was zo’n avond. Drie bands, drie totaal verschillende invalshoeken op ska, Nederpop, punk en rock-’n-roll. Met als afsluiter Eskalatie een band die we vooraf nog niet kenden, maar die uiteindelijk de grootste verrassing van de avond bleek.
We vertrokken rond 19.00 uur vanuit Den Helder richting Alkmaar en arriveerden even voor acht uur bij de Stadsfabriek. Parkeren kan daar gelukkig makkelijk en gratis, dat blijft een prettige bijkomstigheid. Binnen was het al gezellig druk. Geen massale mensenmassa, maar precies die fijne concertsetting waarin je meteen merkt dat er veel muziekliefhebbers op de avond zijn afgekomen.
De verwachtingen waren vooraf behoorlijk verschillend. De Kevers hadden we eerder gezien tijdens Popweekend Alkmaar 2025, waar ze de Mainstage mochten openen. Toen kwamen ze goed voor de dag en dus waren we benieuwd of de band inmiddels nog een flinke stap vooruit had gezet. Strak Plan kenden we vooral van hun album Zelfs Vanaf Hier, maar live hadden we ze nog nooit gezien. En na de omschrijving als ‘de nieuwe Doe Maar’ waren de verwachtingen behoorlijk hoog. Eskalatie was voor ons volledig onbekend. En juist daar geldt wat wij bij HelderPop graag zeggen: durf muziek te ontdekken.
Een wat stroef begin
De entree verloopt niet helemaal vlekkeloos. Een kaartje aan de kassa kopen blijkt toch minder eenvoudig dan verwacht en uiteindelijk moet er ter plekke via de telefoon een ticket worden aangeschaft. Geen ramp, maar het haalt wel iets van de soepelheid uit de binnenkomst. Eenmaal binnen is dat snel vergeten. De Stadsfabriek heeft een prettige, industriële uitstraling en het publiek is opvallend gemengd. Jong en wat ouder, liefhebbers van ska naast liefhebbers van Nederpop. Precies het soort publiek dat je op een avond als deze hoopt te zien.
Dan maar eerst een drankje. Een prima flesje bier komt op tafel, terwijl de frisdrank in een opvallend half vol glas wordt geschonken. Voor drie euro krijg je ongeveer 0,15 liter. Eenmalig zou je het als een vergissing kunnen zien, maar later op de avond blijkt dat dit geen eenmalige gebeurtenis is. Jammer, het haalt niets van de sfeer weg, maar drie euro voor zo’n kleine hoeveelheid frisdrank voelt simpelweg niet prettig.
De Kevers: degelijk en aanstekelijk
Rond 20.30 uur is het tijd voor De Kevers uit Alkmaar. De jonge band kiest ervoor om de avond op gang te brengen met een aantal bekende Nederlandstalige rock-’n-rollcovers. Kom van dat dak af van Peter Koelewijn en Stiekem gedanst van Toontje Lager zorgen onmiddellijk voor herkenning en de eerste bewegingen op de dansvloer.
Daarna verschuift de aandacht naar het eigen werk. En eerlijk gezegd is dat voor ons het interessantste gedeelte. Franse Meisjes komt er bijzonder goed uit en laat horen waar de band zelf naartoe wil. De covers zijn begrijpelijk. Wanneer je als jonge band voor een publiek speelt dat je eigen repertoire misschien nog niet kent, is herkenning een prima manier om mensen mee te krijgen. Bovendien kiest De Kevers niet voor de meest voor de hand liggende covers en dat maakt het leuk.
Vergeleken met het optreden tijdens Popweekend Alkmaar merken wij niet direct een enorme groeispurt. Dat klinkt misschien kritischer dan het bedoeld is, want De Kevers geven gewoon een goed en degelijk optreden. De band staat stevig, de nummers komen goed over en het publiek reageert enthousiast. De dansvloer wordt langzaam maar zeker gevuld en uiteindelijk staat een groot deel van de zaal mee te bewegen. En uiteindelijk is dát waar het bij een optreden om draait.
Opvallend is een nieuw nummer waarin bassiste Fiep een kleine vocale rol krijgt. Dat werkt verrassend goed en zorgt voor wat extra afwisseling binnen de set. Wat ons betreft mag ze dat vaker doen. Het geeft de band meer dynamiek en laat bovendien zien dat er binnen De Kevers ruimte is om verder te experimenteren. Al met al een leuk optreden. Groei? Misschien een beetje, maar wij merkten het niet direct. Het publiek was superenthousiast en het klonk gewoon goed en degelijk.
Strak Plan: vergeet de nieuwe Doe Maar
Na de pauze is het tijd voor Strak Plan. Voor ons een van de interessantste momenten van de avond, want de muziek kennen we van het album Zelfs Vanaf Hier, maar live hebben we de band nog nooit gezien. Bovendien hebben we de vergelijking met Doe Maar inmiddels meerdere keren voorbij zien komen. In een Noordkop 247 reportage werd Strak Plan zelfs neergezet als de nieuwe Doe Maar. Dat schept verwachtingen. Misschien wel iets te veel.
Het geheel begint wat rommelig en niet helemaal zuiver. Maar zodra de band een eigen nummer inzet, hoor je dat Strak Plan goed steady kan spelen en de zaal mee kan nemen. De blazers bij de band maken het geheel mooi af. Het valt op dat de eigen nummers veel beter klinken dan de Doe Maar covers. Misschien is het daarom wel verstandig om niet te veel aan Doe Maar vast te houden. Die tijd is geweest en Doe Maar kun je niet verbeteren.
De eigen nummers zijn echt te gek en staan als een huis. Het publiek geniet en is volgens ons ook bekend met de muziek. Hoewel je voor hun eigen nummers niet eens echt bekend hoeft te zijn met Strak Plan; het pakt je evengoed. Even denken we nog een Doe Maar cover te horen, maar dit gaat al snel over in Marieke. Het intro is identiek aan het nummer Mis van Doe Maar van het album Skunk. Een leuke knipoog, maar tegelijkertijd bevestigt het opnieuw de vergelijking die we juist proberen los te laten.
Strak Plan is een hele leuke band. Het is strak, ritmisch en dansbaar. Het zijn ook allemaal goede muzikanten en met name de blazers maken het af. De vocalen kunnen wat ons betreft nog sterker en beter, maar dat is vooral een kwestie van verdere groei. Het optreden was te gek en het publiek ging uit zijn dak. En daar gaat het uiteindelijk om. Of wij het de nieuwe Doe Maar vinden? Ach, misschien hadden we die vergelijking beter niet in ons achterhoofd kunnen hebben. Gaan we er blanco in, dan zien we vooral een hele leuke band met veel potentie om, met de nodige groei, de grotere podia te betreden. Zeker hun eigen muziek is erg leuk.
Een gesprek met Eskalatie
Na Strak Plan volgt er weer een pauze. Geen drankje meer; daar hebben we inmiddels genoeg van gehad. We gaan even naar buiten en spreken daar Jason van Empelen, zanger van Eskalatie, de band die straks gaat optreden. We hebben een leuk gesprek over onze gezamenlijke interesses in muziek. Bands als Boegies, Sodom, Slayer en Metallica passeren de revue, maar ook onze gezamenlijke interesse voor vinyl en oude metal en punkbands uit de jaren tachtig die inmiddels een cultstatus hebben bereikt.
Jason vertelt ons het een en ander over zijn band Eskalatie uit Haarlem. Vanavond zijn ze met elf muzikanten, maar soms staan er zelfs dertien op het podium. De band bestaat twee jaar en de meeste bandleden hebben punkinvloeden, die ze vermengen met ska. Het is best wel hard gegaan met de band en dat hadden ze zelf eigenlijk niet verwacht. Zo hebben ze de Rob Acda Award gewonnen en stonden ze al op mooie podia zoals de Melkweg in Amsterdam en het Bevrijdingsfestival in Haarlem, dat het grootste van Nederland is.
Wij geven eerlijk toe dat we Eskalatie nog niet kennen en erg benieuwd zijn naar hun optreden. Daarbij stellen we onszelf vooral één vraag: hoe krijg je elf bandleden op het podium? Tijdens ons gesprek vergeten we bijna de tijd en Jason haast zich uiteindelijk naar de band om de soundcheck te voltooien.
Eskalatie: hier gebeurt iets
Wat ons direct opvalt, is dat de soundcheck met elf man op het podium snel en vlekkeloos verloopt. Nadat de band wordt aangekondigd, volgt er iets dat ons direct doet verbazen. Hier staat iets groots. Dit is ska zoals we het nog niet eerder hebben gehoord. De energie spat van het podium en de eigen nummers die ze spelen zijn fantastisch. Elf muzikanten die totaal op elkaar zijn ingespeeld en een podiumact neerzetten waar zelfs bekende bands hun petje voor mogen afnemen.
De tweelingbroers Daniël en Jason van Empelen zijn behalve twee fantastische vocalisten ook twee echte podiumbeesten. Maar niet alleen zij: de hele band doet mee. Dit is fantastisch. De kracht van hun muziek zit in het uptempo karakter en de dansbaarheid. Ze houden de teksten simpel, nemen een onderwerp en weten dit zo te brengen dat iedereen het begrijpt. Het is muziek die je niet eerst drie keer hoeft te luisteren voordat je weet waar het over gaat.
Ze pakken ook een cover van Boegies, waarbij het publiek vraagt om een ander nummer dan de band aankondigt. Geen probleem. De band schakelt direct om. Oké, willen jullie Mèh van Boogies? Dan krijgen jullie Mèh. Het publiek gaat helemaal los.
Bij het een na laatste nummer ‘Eskalatie’ kun je ook echt spreken van een escalatie in de vorm van een enorme energieboost. Er ontstaat zelfs een kleine moshpit, voor zover de ruimte het toelaat in de Stadsfabriek. Deze band zet een optreden neer dat we niet hadden willen missen. Dit maakte de avond voor wat het zijn moest. Eskalatie willen we vaker zien en ik denk het publiek ook.
Er gebeurt niet alleen veel in de muziek, maar ook op het podium. Die energie voel je, proef je en beleef je. De band sluit als enige band van de avond af met een toegift en eerlijk gezegd had dat misschien nog wel wat meer mogen zijn.
De verrassing van de avond
Na afloop van het optreden voelen we ons voldaan. We hebben drie erg toffe bands gezien, waarvan de laatste echt de kroon spande. Niet om De Kevers en Strak Plan daarmee tekort te doen, maar Eskalatie is heel eigen. Ze brengen de sfeer van Madness, Boogies en de punk-ska van de jaren tachtig tot leven, maar wel met een hele eigen stijl. De podiumact is van topniveau en dit zie je momenteel echt niet bij iedere bekende of onbekende band.
We hadden een goede avond. De ambiance was supermooi en sfeervol, het licht en geluid waren goed, de bands fantastisch en het publiek heel erg fijn en gezellig. We gingen met een goed gevoel naar huis en kijken zeker uit naar een volgende keer.
Want misschien is dat wel het mooiste van een avond als deze: je komt voor drie bands, maar je gaat naar huis met een nieuwe ontdekking.
Eskalatie hebben wij ontdekt. En die houden we in de gaten.
HelderPop Magazine – durf muziek te ontdekken.
