Van een toevallige ontmoeting met een bassist in een tuinstoel tot de winnaar van de Dynamo Metalfest Bandbattle. Damnation is nog jong, maar de Alkmaarse death/groove-metalband heeft in korte tijd een indrukwekkend parcours afgelegd. Op vrijdag 7 augustus schoof de band aan bij HelderPop voor een gesprek over hun ontstaan, muziek, vriendschap, ambities en de liefde voor de rauwe energie van death metal. Inmiddels heeft Damnation ook daadwerkelijk de daad bij het woord gevoegd: op 15 augustus opende de band, als winnaar van de Dynamo Metalfest Bandbattle, de zaterdag van Dynamo Metalfest in Eindhoven.
Damnation bestaat uit Joris Tolhuijs (drums), Mika van Tok (gitaar), Jan van der Werff (bas) en Manu Visser (gitaar en zang). Hun muziek laat zich omschrijven als een stevige cocktail van oldschool death metal, groove en thrash, gedragen door zware riffs, brute vocalen en een flinke dosis energie. Tijdens het interview op 7 augustus stond de band nog aan de vooravond van de release van het debuutalbum. Inmiddels is Reign of the Undead verschenen, het eerste volledige album van Damnation en een belangrijke volgende stap voor de jonge band.
Maar wie Damnation beter wil begrijpen, moet terug naar het begin. Want achter die loodzware riffs en brute vocalen schuilt een band die op een nogal onwaarschijnlijke manier bij elkaar kwam.
Van grindcore en sludge naar Damnation
HelderPop: Jullie bestaan nog niet zo lang. Hoe is Damnation eigenlijk ontstaan?
Joris Tolhuijs: “Mika en ik zaten samen in een grindcoreband. Toen die band uit elkaar ging, hebben we elkaar weer opgezocht.
Mika: Op een gegeven moment stuurde ik Joris een berichtje met de vraag of hij een groove-coverband wilde beginnen rondom Gojira, Lamb of God en Pantera.”
Het idee van een coverband bleek uiteindelijk slechts het startpunt. Tijdens het jammen ontwikkelde het plan zich al snel tot iets anders.
Joris: “We gingen gewoon een beetje jammen en daaruit ontstond uiteindelijk een oldschool deathmetalband.”
Ook de rest van de bezetting kwam op een bijzondere manier tot stand. Jan van der Werff werd letterlijk op een festivalterrein gescout.
Joris: “We kwamen op Herrie Metal Fest in Alkmaar en zagen een gozer achteruitgeleund in een tuinstoel met een biertje in zijn hand en een peuk in zijn bek. We begonnen te praten en vroegen: speel jij een instrument?”
Het antwoord was ja. De rest is geschiedenis. De volgende dag kreeg Jan al een berichtje met de repetitiegegevens. De boodschap was duidelijk: komen opdagen, of uit de band.
Ook Manu kwam via een onverwachte route bij Damnation terecht.
Manu Visser: “Ik zag op Instagram dat Joris zijn band een zanger nodig had. Ik dacht: weet je wat, ik stuur een appje en we zien wel wat het wordt. Toen we gingen repeteren klikte het gewoon gelijk. Echt alsof ik die gasten al jarenlang kende.”
Die onderlinge klik blijkt een belangrijk onderdeel van Damnation. De bandleden praten gemakkelijk door elkaar heen, lachen veel en lijken elkaar vooral goed te kennen.
Waarom heet de band Damnation?
Waar sommige bands wekenlang zoeken naar de perfecte naam, ging het bij Damnation een stuk eenvoudiger.
HelderPop: Waar komt de naam Damnation vandaan?
Mika: “Ik was met mijn vader onderweg naar Duitsland voor een Pantera-optreden. Daar kwam een kerel naar me toe met een cd’tje van zijn lokale band, Streambleed. Zij hadden een nummer dat Damnation heette. Dat nummer pakte mij precies.”
Toen de nieuwe band een naam nodig had, was de keuze snel gemaakt.
Mika: “We hadden gewoon een naam nodig en die klonk het vetst. Dus hebben we dat maar gedaan.”
Manu: Er was overigens al een eerdere bandnaam. “Bonescraper.”
Daar willen de bandleden het vervolgens liever niet al te lang over hebben.
“We hadden nooit verwacht dat het zo snel zou gaan”
Damnation bestaat nog maar relatief kort, maar de ontwikkelingen volgden elkaar in hoog tempo op. De band won de Dynamo Metalfest Bandbattle en verdiende daarmee een plek op het grote Dynamo Fest in Eindhoven.
Tijdens het HelderPop-interview was dat optreden nog toekomstmuziek.
HelderPop: Hadden jullie verwacht dat het zo snel zou gaan?
Mika: “Allesbehalve. Het was meer de mindset van: oké, we gaan dit doen. We komen hier, we komen daar. Het is nooit echt met vol geloof geweest, maar we bleven er gewoon voor werken. En uiteindelijk sta je dan toch op Dynamo.”
De band weet zich daarnaast te plaatsen voor de Wacken Metal Battle, maar strandt in de eerste ronde.
Manu: “We zijn daar niet door de eerste ronde gekomen, maar bij dat optreden waren er veel mensen die ons tof vonden. We hebben daardoor ook een boeker gekregen. Die heeft goede dingen voor ons geregeld.”
Via optredens en contacten groeide het netwerk verder.
En toen kwam Dynamo.
Van droom naar werkelijkheid
Op 15 augustus stond Damnation daadwerkelijk op het podium van Dynamo Metalfest in Eindhoven. Als winnaar van de Bandbattle opende de band de zaterdag op de Kink Distortion Stage.
Een week eerder zat de band nog bij HelderPop en sprak het viertal vol verwachting over wat het festival zou kunnen brengen.
HelderPop: Wat kunnen mensen van jullie verwachten op Dynamo?
Damnation: “Teringherrie.”
Het antwoord komt met een lach, maar de bedoeling is serieus.
Damnation: “Gewoon een superbrute, strakke set. Ook al zijn we de eerste band die speelt. Ik hoop dat we met onze presence en de hele energie die we hebben het publiek een beetje kunnen laten bewegen.”
Het doel is duidelijk.
Damnation: “In ieder geval dat er wel wat pits zijn. Om mensen even goed wakker te schudden.”
Wat tijdens het interview nog een ambitie was, werd een week later werkelijkheid: Damnation mocht zich daadwerkelijk presenteren aan het grote festivalpubliek.
Riffs eerst, de rest volgt
De nummers van Damnation ontstaan niet volgens een strak uitgeschreven formule. De basis wordt vooral tijdens repetities gevonden.
HelderPop: Hoe ontstaat een nummer bij jullie?
Jan: Vaak tijdens de oefensessies. Dan beginnen we een beetje te jammen. Dan klinkt iets lekker en gaan we het uitbreiden. Een riff vormt meestal het vertrekpunt. Vervolgens komen de drums en bas erbij. Ik weet nog steeds niet wat ik doe. Maar het werkt.
De humor is nooit ver weg, maar ondertussen wordt er serieus gewerkt aan de ontwikkeling van het geluid. Voor nieuw materiaal wordt geëxperimenteerd met andere akkoordstructuren en manieren om de sound verder uit te breiden.
Manu: We zijn wel een beetje aan het experimenteren met abstracte akkoorden. Kijken wat een goed geluid heeft, om het allemaal wat meer uit te breiden.
De brute basis blijft daarbij overeind, maar de band lijkt niet van plan zichzelf muzikaal vast te zetten.
Een repetitie van elf tot zeven
Wie denkt dat een repetitiedag van Damnation alleen maar bestaat uit urenlang herrie maken, krijgt een iets genuanceerder beeld.
Damnation: “We oefenen elke keer van elf tot zeven.”
De repetities vinden plaats bij Track One Studios in Den Helder. Daar wordt de set doorgenomen, aan nummers gewerkt, gegeten en natuurlijk ook de nodige bandzaken geregeld.
En ja, er is bier.
Damnation: “Het kratje bier op tafel begint altijd best wel snel leeg te raken.”
Tijdens de opname van het album verbleef de band op een camping. Er werd naar eigen zeggen iets te enthousiast bier gedronken en een campingstoel vloog daarbij door de lucht. Manu hield er zelfs een pijnlijke schouder aan over. De rest van het verhaal laat zich vooral vertellen tijdens het interview.
Misschien maar beter ook.
De invloed van oude helden
De liefde voor metal loopt diep bij de vier bandleden. Hun muzikale ontdekkingsreizen verschillen, maar uiteindelijk komen veel wegen uit bij dezelfde zware namen.
Van Kiss, AC/DC, Metallica, Slayer en Slipknot tot Marilyn Manson, Death, Possessed en de brute deathmetal- en grindcorescene.
Manu: “Death was eigenlijk echt mijn introductie voor death metal zelf.”
De muziek van Chuck Schuldiner en Death heeft duidelijk indruk gemaakt. Tegelijkertijd gaat de muzikale honger van de bandleden steeds verder.
Jan: “Je gaat iedere keer die dopamine achterna van: het moet harder, het moet sneller. Het moet gewoon ruiger.”
Het is misschien wel de kortste omschrijving van de muzikale ontwikkeling van Damnation.
Death metal moet weer bewegen
Tijdens het gesprek komt ook de huidige deathmetalscene ter sprake. Volgens Damnation is er ruimte voor een nieuwe impuls en vooral voor meer energie rondom de muziek.
Damnation: “Uiteindelijk heb je natuurlijk een periode gehad waarin Gorefest, Asphyx, Sinister en Pestilence op hun piek waren.”
Wat de band vooral terug wil brengen, is de fysieke energie die volgens hen bij death metal hoort.
Manu: “Wij streven ernaar om de jongeren weer te krijgen waar ze horen. Mensen die springen, moshen, surfen, alles gewoon.”
Maar wel op de juiste manier.
Damnation: “Bij death metal moet je gewoon zo hard als je kan tegen elkaar aanbeuken met beheersing, maar niet karate gaan doen.”
Het past precies bij de visie van de band: geen afstand tussen band en publiek, maar een zaal die beweegt en waarin de muziek daadwerkelijk iets losmaakt.
Van Dynamo naar een eigen plek op Wacken
De ambities van Damnation reiken ondertussen verder dan één groot festival.
HelderPop: Waar hopen jullie over vijf jaar te staan?
Damnation: “We hopen dat we dan ook gewoon uit onszelf geboekt kunnen worden. Bijvoorbeeld voor Dynamo of Wacken.”
Maar vooral de manier waarop ze daar willen komen, zegt veel over de instelling van de band.
Damnation: “Dat we er niet komen door middel van de Wacken Metal Battle of zoals nu door de Dynamo Metal Battle, maar echt door zelf steeds meer te groeien. Dat we daar uiteindelijk gewoon geboekt worden voor de line-up.”
Geen grootspraak dus, maar groeien, betere nummers schrijven en stap voor stap grotere podia bereiken.
De volgende stap: nieuw materiaal
Tijdens het HelderPop-interview lag de focus nog sterk op Dynamo, maar achter de schermen werd al gewerkt aan nieuw materiaal.
Damnation: “Qua tekst zijn er nu vier nummers af. En voor gitaarwerk is de basis voor vijf nummers af.”
Na Dynamo zou de aandacht verder verschuiven naar het schrijven.
De release van het debuutalbum Reign of the Undead vormt inmiddels een belangrijk nieuw hoofdstuk voor de band. Tijdens ons gesprek moest het album nog verschijnen; inmiddels is het verschenen en kan Damnation zijn eerste volledige plaat daadwerkelijk aan het publiek presenteren.
“We willen oldschool death metal terugbrengen”
Misschien is dat uiteindelijk de kern van het hele gesprek.
Damnation wil niet alleen harde muziek maken. De band wil iets terugbrengen waarvan de leden vinden dat het een nieuwe generatie metalfans kan aanspreken.
Damnation: “Uiteindelijk is het ons doel om oldschool death metal terug te brengen.”
Daar hoort volgens de band ook promotie bij. Niet alleen muziek schrijven, maar er ook voor zorgen dat die muziek daadwerkelijk bij mensen terechtkomt.
Damnation: “We zijn constant bezig. Wij zijn heel targetgericht richting de socials de laatste maanden.”
De band werkt inmiddels met een vast contentprogramma en probeert regelmatig video’s en andere content te publiceren.
Muziek maken is één ding. Een band bouwen is iets anders.
Damnation lijkt beide steeds beter te begrijpen.
Een band om in de gaten te houden
Damnation begon als een groep jonge muzikanten die vooral wilde spelen, riffs wilde maken en plezier wilde hebben. In korte tijd volgden optredens, de Dynamo Metal Battle en uiteindelijk een plek op het grote Dynamo Metalfest.
De eerste grote stap is gezet. De volgende moet uit eigen kracht komen.
En misschien is dat precies wat Damnation interessant maakt: de band heeft nog alle ruimte om te groeien, maar beschikt nu al over iets wat je niet kunt aanleren: honger.
Hongergevoel naar grotere podia. Naar hardere muziek. Naar een publiek dat losgaat. En naar een eigen geluid dat verder gaat dan alleen het reproduceren van wat vroeger succesvol was.
Damnation wil de oldschool death metal terugbrengen.
Na het gesprek bij HelderPop stond de band een week later daadwerkelijk op het grote podium van Dynamo Metalfest. Daarmee werd een ambitie die tijdens het interview nog toekomstmuziek was, werkelijkheid.
Bekijk hieronder het volledige interview met Damnation bij HelderPop.
Damnation bestaat uit Joris Tolhuijs (drums), Mika van Tok (gitaar), Jan van der Werff (bas) en Manu Visser (gitaar en zang).
