HOORN – Donderdagavond stond Manifesto in Hoorn in het teken van Donderpop, een gratis toegankelijke muziekavond waar opkomende bands de kans krijgen zich aan een groter publiek te presenteren. Op het programma stonden Rifle, Royal Rebels en Vrienden van Van Houten, drie bands die ieder hun eigen muzikale richting vertegenwoordigen en samen zorgden voor een gevarieerde avond vol livemuziek.
Bij aankomst bleek de belangstelling uitstekend. Manifesto was goed gevuld zonder dat het té druk werd. Daardoor ontstond precies de juiste sfeer: gezellig druk, maar met voldoende ruimte om de bands goed te bekijken en te beluisteren. Wat direct opviel was de mooie mix van jong en oud publiek. Muziekliefhebbers van verschillende generaties stonden naast elkaar te genieten van een avond vol livemuziek.
De sfeer was de hele avond warm, vriendelijk en ontspannen. Het publiek reageerde enthousiast op alle optredens, er werd volop geapplaudisseerd en regelmatig werd er gedanst. Ook achter de schermen verliep alles soepel. De bandwissels waren strak georganiseerd en de geluidscrew zorgde ervoor dat iedere band optimaal tot zijn recht kwam.
Rifle: jong talent met een veelbelovende toekomst
De avond werd geopend door Rifle, een band bestaande uit drie jonge metalmuzikanten tussen de 14 en 17 jaar oud. Ondanks hun jonge leeftijd maakten ze direct indruk op het aanwezige publiek.
Met invloeden van bands als Tool, Metallica en Rammstein bracht Rifle een stevige set vol instrumentale metal. Wat vooral opviel was het hoge muzikale niveau. De jongens speelden strak, met overtuiging en zichtbaar plezier. Het is bijzonder om muzikanten van deze leeftijd zo beheerst en technisch sterk te zien spelen.
Hoewel de band momenteel instrumentaal optreedt, zou een frontman of zanger in de toekomst wellicht nog een extra dimensie kunnen toevoegen aan hun muziek. Dat neemt niet weg dat Rifle ook zonder zang wist te overtuigen. Het talent spat ervan af en de basis voor verdere groei is meer dan aanwezig.
Juist bands als Rifle laten zien waarom initiatieven als Donderpop zo belangrijk zijn. Jonge muzikanten krijgen hier de kans om podiumervaring op te doen en zich te presenteren aan een enthousiast publiek.
Royal Rebels: muzikaal vuurwerk van hoog niveau
Na Rifle was het de beurt aan Royal Rebels. De band bracht een krachtige set met sterke rockcovers en liet horen waarom zij inmiddels een uitstekende reputatie opbouwen binnen de regionale muziekscene.
Tijdens het optreden kwamen onder andere Nothing Else Matters van Metallica en Sorry van Nothing But Thieves voorbij. Beide nummers werden met overtuiging en gevoel gebracht en lieten horen hoe goed de band op elkaar is ingespeeld.
De absolute blikvanger was zonder twijfel Maartje Koning, die als bassiste én frontvrouw een indrukwekkende prestatie neerzette. Met haar krachtige stem, sterke basspel en natuurlijke uitstraling wist zij het publiek moeiteloos mee te nemen in de muziek.
Ook Melvin Kroon, verantwoordelijk voor gitaar en zang, speelde een belangrijke rol binnen het geluid van de band. Zijn gitaarspel was strak en krachtig en vormde samen met de rest van de muzikanten een stevig fundament onder de nummers.
Wat vooral opviel was het niveau waarop Royal Rebels speelt. De arrangementen zijn soms behoorlijk complex, maar nergens leek dat een probleem. Alles klonk verzorgd, professioneel en muzikaal. Het samenspel tussen de bandleden was indrukwekkend en zorgde ervoor dat de nummers volledig tot hun recht kwamen.
Op enkele momenten leek de samenzang nog iets beter in balans te kunnen zijn. Mogelijk speelde de monitoring daarbij een rol, maar dat deed niets af aan de kwaliteit van het optreden. Het publiek reageerde zichtbaar enthousiast en beloonde de band met een warm applaus.
Vrienden van Van Houten: eigenzinnige Nederpop met karakter
De afsluiter van de avond was Vrienden van Van Houten. Waar Rifle de avond opende met stevige metal en Royal Rebels indruk maakte met krachtige rock, bracht deze band een heel eigen geluid naar Manifesto.
Met volledig eigen Nederlandstalig werk wist de groep direct een eigen identiteit neer te zetten. Hun nummers behandelen herkenbare onderwerpen en worden ondersteund door muziek die duidelijk een eigen gezicht heeft.
Wat de band bijzonder maakt, is dat meerdere bandleden zingen. Daardoor blijft het optreden afwisselend en verrassend. De verschillende stemmen geven de nummers ieder hun eigen karakter en zorgen ervoor dat het publiek geboeid blijft luisteren.
Een van de hoogtepunten van het optreden was zonder twijfel het inmiddels memorabele Kale Mannen Lied, dat zichtbaar veel plezier opleverde in de zaal. Ook de interactie van de frontman met het publiek viel op. Op een vriendelijke en hartelijke manier wist hij de bezoekers bij het optreden te betrekken, waardoor een ontspannen en gezellige sfeer ontstond.
Vrienden van Van Houten bewees dat Nederlandstalige popmuziek origineel, herkenbaar en vooral erg vermakelijk kan zijn.
Geslaagde eerste kennismaking
Voor ons was dit de eerste kennismaking met Donderpop. We vertrokken rond 19.00 uur vanuit Den Helder richting Hoorn zonder precies te weten wat ons te wachten stond. Wat we aantroffen was een uitstekend georganiseerde muziekavond met drie totaal verschillende bands, een enthousiast publiek en een fijne sfeer.
Rond 23.00 uur kwam er een einde aan het programma. De bandwissels verliepen vlekkeloos, de organisatie had alles uitstekend voor elkaar en iedere band kreeg de kans om zich optimaal te presenteren.
Royal Rebels maakte indruk met muzikaal vakmanschap en sterke uitvoeringen van bekende rocknummers. Rifle liet zien hoeveel talent er schuilt in een nieuwe generatie muzikanten. Vrienden van Van Houten zorgde voor een originele en vermakelijke afsluiting met eigen Nederlandstalig werk.
Dat een avond met drie sterke bands, professioneel geluid, een uitstekende organisatie en een geweldige sfeer volledig gratis toegankelijk is, verdient een groot compliment aan Manifesto en alle betrokken vrijwilligers.
Wij willen de organisatie, de bands, de geluidscrew en het publiek bedanken voor een prachtige avond. Met een voldaan gevoel reden we terug naar Den Helder.
Eén ding is zeker: dit was onze eerste Donderpop, maar zeker niet onze laatste.
